Η σκοτεινή ιστορία πίσω από την Ημέρα της Μητέρας

Αναδημοσίευση από: https://lefterianews.wordpress.com/2015/05/09/%CE

H ιστορία της γυναίκας που αρχικά πάλεψε για αυτή τη γιορτή, για να της εναντιωθεί αργότερα 

Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 101χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα.

  Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.  

Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.  

H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908.   Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη «Ημέρα της Μητέρας» ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .  

Από το Σικάγο έως την Καισαριανή και μέχρι το μέλλον…

Αναδημοσίευση από: http://www.imerodromos.gr/prwtomagia/

Από τον Μάη του 1886, στο Σικάγο, την πρώτη Πρωτομαγιά στην Ελλάδα (Αθήνα – 1893), τον ματωμένο Μάη (Θεσσαλονίκη - 1936), την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή μέχρι το μέλλον...Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε. Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα.

Συντάκτης: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

130 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1886, στο Σικάγο, και οι 200 κομμουνιστές της Πρωτομαγιάς του 1944, στην Καισαριανή, είναι «ζωντανοί»… Είναι «ζωντανοί» πέρα από οποιαδήποτε μεταφυσική προσέγγιση. Είναι εδώ ως απόδειξη για την προοπτική των ανθρώπων. Μαζί και οι εργάτες στο Σικάγο και οι εργάτες του ματωμένου Μάη του 1936, στη Θεσσαλονίκη. Με τον ίδιο τρόπο, ως απόδειξη για το μέλλον των ανθρώπων.

Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε.

Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα.

Γιατί «…η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή / που δεν την αρμενίσαμε ακόμα. / Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα./ Τις πιο όμορφες μέρες,/ τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα…» (Ναζίμ Χικμέτ).

Ιστορική λήθη

Αναδημοσίευση από: http://www.nostimonimar.gr/istoriki-lithi-apo-ti-maria-parenti-2/

Συντάκτης: Μαρία Παρέντη

Σαράντα εννέα χρόνια μετά το απριλιανό πραξικόπημα και σαράντα δύο σχεδόν από την πτώση του κι όμως πολλές αποφάσεις και νομοθετήματα των συνταγματαρχών εξακολουθούν να ισχύουν ακόμη. Στελέχη που ποτέ δεν έκρυψαν τη συμπάθεια ή ακόμη και την εμπλοκή τους στο καθεστώς βρίσκονται σε ύπατα αξιώματα  (Πανεπιστήμια, Δικαστήρια, Στρατός, Κεντρική Διοίκηση, Εκκλησία).

Την ίδια στιγμή τέσσερις στους δέκα Έλληνες θεωρούν πως η στρατιωτική τυραννία στάθηκε ευεργετική ή έστω ανώδυνη, ενώ ένας στους πέντε πιστεύει πως μια νέα δικτατορία θα ήταν “εθνοσωτήριος’”. Μνήμες αμβλύνθηκαν και σκέψεις αλλοιώθηκαν.

Τσάρλι Τσάπλιν: «Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη…»

Αναδημοσίευση από: http://www.imerodromos.gr/charlie-chaplin/

Σαν σήμερα,  πριν 38 χρόνια, στις 16 Απριλίου του 1889, γεννήθηκε ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Σαρλό.

«Η γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη και ωραία αλλά χάσαμε το δρόμο…

Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου…. 

Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά… 

«Καλημέρα κόσμε, o Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά, πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.»

Αναδημοσίευση από: https://www.alfavita.gr/arthron/%C2%AB%

1952 Η ώρα είναι 3 μετά τα μεσάνυχτα, το ημερολόγιο γράφει 30 Μάρτη 1952. Στις φυλακές της Καλλιθέας επικρατεί νεκρική σιγή. Ακούγονται τα βαριά βήματα του δεσμοφύλακα. Φτάνει στο κελί του Νίκου Μπελογιάννη. Το ξεκλειδώνει, τον ξυπνάει. Δίπλα του στέκει, όπως ένα μακάβριο φάντασμα, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλης. Διαβάζει στον Μπελογιάννη την απόφαση να τον οδηγήσουν μαζί με τους συγκρατουμένους του Ν. Καλούμενο, Η. Αργυριάδη και Δ. Μπάτση στην εκτέλεση. Στις 3 και 20 η φάλαγγα βγήκε από τις πόρτες των φυλακών κατευθυνόμενη με δαιμονισμένη ταχύτητα προς το «συνήθη τόπο των εκτελέσεων», το Γουδή.

Το απόσπασμα παρατάσσεται με τα όπλα «επί σκοπόν». Είναι σκοτάδι ακόμα. Οι αρχιδήμιοι στρέφουν τους προβολείς των αυτοκινήτων στα πρόσωπα των μελλοθανάτων. Ώρα 4 και 12 λεπτά. Ακούγονται οι δολοφονικές ομοβροντίες. Το έγκλημα της κυβέρνησης Πλαστήρα ολοκληρώθηκε. Οι εφημερίδες θα γράψουν ότι ο Μπελογιάννης είχε ακούσει ήρεμος μ' ένα πικρό χαμόγελο την καταδίκη του σε θάνατο, αποχαιρέτησε τους συγκρατουμένους του στις φυλακές και μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια. Ζητωκραύγασε για το ΚΚΕ και έπεσε από τις σφαίρες του αποσπάσματος. Ήταν 37 χρόνων.

Η ιστορία της Ψυχιατρικής στη διάρκεια του Ναζισμού

Αναδημοσίευση από: http://christostsantis.com/2015/03/22/h-istoria-ths-psixiatrikhs

(Αναδημοσίευση από το περιοδικό της Επιστημονικής Ένωσης του ΨΝΑ Τετράδια Ψυχιατρικής τεύχος 47, Αφιέρωμα Ψυχιατρική και Φασισμός, Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβρης 1994)

Απομόνωση – Φύλαξη ־ Εξόντωση. 

του Jurgen Armbruster

Μετάφραση: Ελένη Παυλίδου Επιμέλεια: Αλίκη και Μιχάλης Πολέμης.

«Ο Ναζισμός δεν επέπεσε, όπως πολλοί ιστορικοί επιμένουν να το παρουσιάζουν – πάνω στην γερμανική κοινωνία, αλλά γεννήθηκε μέσα σ’ αυτήν. Τα εγκλήματα κατά των ψυχασθενών και των ανάπηρων τον καιρό του Ναζισμού δεν ήταν ένα τραγικό ρήγμα στην Πράξη και στην Επιστήμη της Ψυχιατρικής, αλλά το αποτέλεσμα και η συνέχεια μιάς ιστορικής εξέλιξης στην προοδευτική αλληλοεμπλοκή της πολιτικής, της κουλτούρας, της νομικής, της ηθικής και της ιατρικής. Η ενασχόληση με αυτή την ιστορία και τις συνέπειες της μέχρι σήμερα πρέπει να είναι ανάλογα πολύπλευρη…»

Με την βοήθεια συστηματικών προγραμμάτων εξολόθρευσης, δολοφονήθηκαν στη Γερμανία, το 1939-1941, πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι, που είχαν ταξινομηθεί σαν «αθεράπευτα φρενοβλαβείς», καθώς και πάνω από 5000 ανάπηρα παιδιά.

Η αντιμετώπιση των προσφύγων στην Ελλάδα

Αναδημοσίευση από: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=310413

Οι πρόσφυγες που θα φτάσουν στην Ελλάδα θα συναντήσουν ένα εχθρικό περιβάλλον. Το περιβάλλον αυτό το είχαν βιώσει από την πρώτη προσφυγιά (1914-1918), όταν είχαν καταφύγει στην Ελλάδα για να σωθούν από τη Γενοκτονία των Νεότουρκων.

Μικρασιάτες πρόσφυγες στην Κέρκυρα

Σε ψήφισμα (άρθρο 7) της 21 Αυγούστου 1914 του Εργατικού Κέντρου Αθηνών, που απευθύνεται σε όλα τα εργατικά σωματεία της Ελλάδας, ζητιέται «να μην επιτρέπηται εις τους πρόσφυγας να εργάζωνται εις τας εργασίας εντοπίων εργατών...». Στο Εργατικό Κέντρο Αθηνών ανήκαν τότε περισσότερα από είκοσι εργατικά σωματεία. Ειδικά όμως στις φιλομοναρχικές ομάδες του πληθυσμού, από την εποχή του Διχασμού είχαν διαμορφωθεί ισχυρά αντιπροσφυγικά στερεότυπα.

H 8η Μαρτίου ΔΕΝ είναι η γιορτή της γυναίκας

Αναδημοσίευση από: http://www.provo.gr/ohto_marti_2016/

Μα γιατί να υπάρχει γιορτή για τη γυναίκα;… έχεις αναρωτηθεί.

Πρώτα-πρώτα, χρειάζεται να ξέρεις ότι η 8η Μάρτη δεν είναι μια τυχαία μέρα!

Στις 8 του Μάρτη, πριν από 156 χρόνια (το 1857), οι γυναίκες που εργάζονταν στις βιοτεχνίες ενδυμάτων στη Νέα Υόρκη, οι φάντρες δηλαδή και οι ράφτρες, έκαναν μια μεγάλη απεργία. Τι ζητούσαν αυτές οι γυναίκες;…

Θα σου φανεί περίεργο αλλά, ενώ έκαναν την ίδια δουλειά με τους άντρες συντρόφους τους, πληρώνονταν λιγότερο! Δούλευαν πάνω από 12 ώρες την ημέρα μέσα σε απίστευτα άθλιες συνθήκες.

Οι εταιρίες που πλούτισαν από τους ναζί,τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το Ολοκαύτωμα.

Αναδημοσίευση από:  http://kollectnews.org/2016/01/27/nazi-olokautoma-stratopeda-sugkentrwsis-kefalaio/

Πάνω από 11.000.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και φυσικά όπου υπάρχει ρατσιμός, εθνικισμός και πόλεμος υπάρχει και το Κεφάλαιο να βγάζει κέρδη από τα ποτάμια αίματος που έχυσαν τα θύματα των ναζί στα στρατόπεδσα συγκέντρωσης [Εβραίοι, Ρομά, Κομμουνιστές, Ομοφυλόφιλοι, Σοβιετικοί, Πολωνοί και πολλές ακόμη ομάδες ανθρώπων].

Οι μαζικές δολοφονίες δεν πήγαν χαμένες, δεν έγιναν απλά για την ικανοποίηση του άσβεστο μίσους των ναζί απέναντι στο διαφορετικό ή στον «άλλον» αλλά και για να γεμίσουν οι τραπεζικοί λογαργιασμοί μεγάλων εταιρειών.

Σαν σήμερα θα οδηγηθεί σε δικαστήριο της Καλιφόρνια η Άντζελα Ντέιβις

«Όσες κι αν χτίζουν φυλακές…: Άντζελα Ντέιβις ο Μαύρος Άγγελος της Ελευθερίας»

Αναδημοσίευση από:  http://vathikokkino.gr/archives/49093

Γράφει η Π.Γ.

«Αν γνωρίζουμε, τότε πρέπει να αγωνιστούμε για τη ζωή σου σαν να ήταν η δική μας ζωή –που είναι—και να φράξουμε με τα κορμιά μας το πέρασμα στο διάδρομο για το θάλαμο αερίων. Αν αυτοί έρθουν την αυγή για σένα, το σούρουπο θα έρθουν για μας.»

Απόσπασμα από γράμμα του Τζέιμς Μπόλντουιν, στην Άντζελα Ντέιβις όταν ήταν έγκλειστη στις φυλακές (19 Νοεμβρίου 1970).

Καθώς η οικονομική κρίση και η ακολουθούμενη πολιτική σπρώχνουν την Ελληνική κοινωνία όλο και πιο βαθιά στην εξαθλίωση, το σύστημα επιστρατεύει κάθε είδους κατασταλτικούς μηχανισμούς –φανερούς και μη– για να ποινικοποιήσει την διαφωνία και την αντίσταση. Οι αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, πιστό μαντρόσκυλο της νεοφασιστικού τύπου κυβέρνησης βρίσκονται στην πρώτη γραμμή κρούσης αφού η στρατιωτικοποίηση αλλά και η απειλή τιμωρίας προσπαθούν να εξουδετερώσουν κάθε πυρήνα αντίδρασης.

«ΜΑΚΡΙΑ ΡΟΔΙΖΕΙ Η ΑΝΑΤΟΛΗ». ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΒΕΡΩΦ: ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ, ΤΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

Αναδημοσίευση από:  https://lefterianews.wordpress.com/2014/12/31/%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%AC-%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1/

Γράφει: Ιάκωβος Μαύρος

Το ξέρατε -μέρα που είναι- ότι τα πιο πρόσφατα δημιουργηθέντα κάλαντα είναι αυτά που σκάρωσε η χορωδία των γυναικείων φυλακών Αβέρωφ την περίοδο που ακολούθησε τον εμφύλιο πόλεμο;

Πατώντας πάνω στην «πανελλήνια» μελωδική οδό των καλάντων (με ιδιαίτερη όμως κι εκεί υλοποίηση) αλλά έχοντας ξεχωριστούς, πρωτοφανέρωτους  στίχους, οι γυναίκες της χορωδίας πανηγυρίζουν συγκινητικά μέσα από τα κάγκελα, «μαζί με τη φύση», το νέο χρόνο που έρχεται και διαδηλώνουν με αξιοπρέπεια και περηφάνια το άσβεστο πάθος τους για λευτεριά και ειρήνη.

Γι αυτό μας φαίνονται μάλλον, πολλές φορές, ως τα πιο ωραία, γραμμένα και τραγουδισμένα κάλαντα μέσα από τις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ το 1948, από αριστερές, αντάρτισσες, πολιτικές κρατούμενες. Γιατί με αυτή την ελπίδα που πλημμυρίζουν, η οποία συνυπάρχει με την δυσκολία του παρόντος, ταιριάζουν τόσο μα τόσο και με τη δικιά μας εποχή…

Ακούστε τα, δώσε προσοχή στους στίχους τους και διαβάστε την ιστορία τους:

Τα κάλαντα της οργής...

Αναδημοσίευση από:  http://www.efsyn.gr/arthro/ta-kalanta-tis-orgis

Το χριστουγεννιάτικο πάρτι των Sex Pistols για τα παιδιά των απεργών πυροσβεστών το 1977

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου

"Δουλεύαμε όλοι για τον Αϊ-Βασίλη Αλλά θα παραιτηθούμε Γιατί εμείς βγάζουμε τη βρομοδουλειά Κι αυτός το παίζει ντίβα στο χιόνι. "

Ho Ho Fucking Ho – Monty Python

«O πόλεμος τελείωσε! Αν το θέλεις – Χαρούμενα Χριστούγεννα».

Τα παραπάνω λόγια, γραμμένα σε ασπρόμαυρες αφίσες, έκαναν την εμφάνισή τους σε 12 πόλεις του κόσμου τα Χριστούγεννα του 1969.

Ηταν η διεθνής εκστρατεία ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, που ξεκινούσαν το 1969 ο Τζον Λένον και η Γιόκο Ονο.

Οι Ελληνες μετανάστες στην Αμερική στον 20ό αιώνα

Αναδημοσίευση από:  http://www.efsyn.gr/arthro/oi-ellines-metanastes-stin-ameriki-ston-20o-aiona

Συντάκτης: Χρήστος Τσαντής *

Συγκλονίζει η έκθεση του γενικού πρόξενου της Ελλάδας στη Μασσαλία (1901-1902) για την κατάσταση των Ελλήνων μεταναστών, που μαζί με χιλιάδες Ιταλούς, Ιρλανδούς και άλλους Ευρωπαίους γεμίζανε τα πλοία για την Αμερική.

71 χρονια απο το πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας

Αναδημοσίευση από: http://www.toperiodiko.gr/71-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BC-%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1/#.Vl1-vNLhDwf

Από τα μαύρα, ναζιστικά τάγματα ασφαλείας

Μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες, μία από τις πιο ηρωικές μάχες, μία από τις πιο μαύρες, μισανθρωπικές σελίδες της προδοτικής ιστορίας των ταγματασφαλιτών. Αυτών που αποτέλεσεαν πυλώνες του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους ενάντια στους «κομμουνιστάς». Το κίνημα των αναπήρων πολέμου και η απάνθρωπη απάντηση των Ελλήνων συνεργατών των ναζί. Για κάποιους από τους οποίους δεν αποδόθηκε ποτέ πραγματική δικαιοσύνη.

Στις 30 Νοεμβρίου του 2014 συμπληρώνονται 71 χρόνια από τη νύχτα της 30ής Νοέμβρη του 1943, όταν τα τάγματα ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών, ξεχύθηκαν στα νοσοκομεία της Αθήνας ενάντια στους 15.000 ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου. Τους άρπαξαν, τους φόρτωσαν ν σε αυτοκίνητα και τους παρέδωσαν στους Γερμανούς, στις φυλακές Χαϊδαρίου και Χατζηκώστα.