Εκδηλώσεις δράσεις

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

anakoinosi
Επερχόμενες Εκδηλώσεις & Δράσεις


ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 18 ΜΑΙΟΥ, 12.30 μμ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ "ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ"

Δείτε περισσότερα...











------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Μαΐου 08, 2016

Η σκοτεινή ιστορία πίσω από την Ημέρα της Μητέρας

Αναδημοσίευση από: https://lefterianews.wordpress.com/2015/05/09/%CE

H ιστορία της γυναίκας που αρχικά πάλεψε για αυτή τη γιορτή, για να της εναντιωθεί αργότερα 

Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 101χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα.

  Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.  

Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.  

H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908.   Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη «Ημέρα της Μητέρας» ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .  

Σάββατο, Μαΐου 07, 2016

Τα 100 άτομα με τη μικρότερη επιρροή στον πλανήτη

Αναδημοσίευση από: https://spasmenoparathyroblog.wordpress.com/BF%CE%BD/

Όχι δεν είναι τυπογραφικό λάθος. Με αφορμή τη λίστα του περιοδικού Time που μας παρουσιάζει τα 100 άτομα με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη, προσπαθούμε να κάνουμε μια δική μας, λιγότερο λαμπερή λίστα.

Για όσους δεν το γνωρίζετε, το περιοδικό Time, μια φορά το χρόνο μας μοστράρει μια αρκετά ενδιαφέρουσα λίστα εκατό ανθρώπων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη. Ο τρόπος με τον οποίο βγάζει αυτή τη λίστα, δεν είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρος, αλλά δεν παραλείπει να μας ενημερώσει πως ανάμεσα σε πολλά άλλα στοιχεία, υπολογίζει και τα likes ή τα comments στο facebook, γύρω από κάποια δημοσίευση που αφορούσε το κάθε πρόσωπο. Όχι, αλήθεια, το λέει.

Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων, πάλι σύμφωνα με το ίδιο το περιοδικό, είναι πως έσπασαν κάποιο ρεκόρ, ή τα «όρια» ώστε να μας αποκαλύψουν τις ικανότητές μας. Άνθρωποι που σε γενικές γραμμές, πήγαν κόντρα στους κανόνες και στο συνηθισμένο. Βλέπουμε έτσι να παρελαύνουν προσωπικότητες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, η Λαγκάρντ, ο Τζον Κέρρυ, ένας συνταγματάρχης των ΗΠΑ, ο Ζούκερμπεργκ του facebook και ο Ερντογάν. Τι εννοείς, ποιους κανόνες έσπασε η Λαγκάρντ;


Κυριακή, Απριλίου 24, 2016

Χρόνης Μίσσιος:Το νόημα της ελευθερίας

mis

“Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Κάντε έρωτα, αγαπηθείτε κάντε τις παρέες σας, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.”

Το νόημα της ελευθερίας

Πιστεύω πως το πρόβλημα της ελευθερίας του ανθρώπου ξεκινάει από το σώμα του. Άμα δεν έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιήσεις το σώμα σου όπως σου γουστάρει, τότε μπορεί να αρνείσαι ένα ανελεύθερο σύστημα, αλλά ταυτόχρονα να αναπαραγάγεις ένα νέο σύστημα καταπίεσης.

Και η ευτυχία του ανθρώπου δε μπορεί να νοηθεί διαφορετικά, παρά μονάχα μες από την ελευθερία του σώματός του, μες από την ελευθερία της συμπεριφοράς του.

Τετάρτη, Μαρτίου 30, 2016

«Καλημέρα κόσμε, o Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά, πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.»

Αναδημοσίευση από: https://www.alfavita.gr/arthron/%C2%AB%

1952 Η ώρα είναι 3 μετά τα μεσάνυχτα, το ημερολόγιο γράφει 30 Μάρτη 1952. Στις φυλακές της Καλλιθέας επικρατεί νεκρική σιγή. Ακούγονται τα βαριά βήματα του δεσμοφύλακα. Φτάνει στο κελί του Νίκου Μπελογιάννη. Το ξεκλειδώνει, τον ξυπνάει. Δίπλα του στέκει, όπως ένα μακάβριο φάντασμα, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλης. Διαβάζει στον Μπελογιάννη την απόφαση να τον οδηγήσουν μαζί με τους συγκρατουμένους του Ν. Καλούμενο, Η. Αργυριάδη και Δ. Μπάτση στην εκτέλεση. Στις 3 και 20 η φάλαγγα βγήκε από τις πόρτες των φυλακών κατευθυνόμενη με δαιμονισμένη ταχύτητα προς το «συνήθη τόπο των εκτελέσεων», το Γουδή.

Το απόσπασμα παρατάσσεται με τα όπλα «επί σκοπόν». Είναι σκοτάδι ακόμα. Οι αρχιδήμιοι στρέφουν τους προβολείς των αυτοκινήτων στα πρόσωπα των μελλοθανάτων. Ώρα 4 και 12 λεπτά. Ακούγονται οι δολοφονικές ομοβροντίες. Το έγκλημα της κυβέρνησης Πλαστήρα ολοκληρώθηκε. Οι εφημερίδες θα γράψουν ότι ο Μπελογιάννης είχε ακούσει ήρεμος μ' ένα πικρό χαμόγελο την καταδίκη του σε θάνατο, αποχαιρέτησε τους συγκρατουμένους του στις φυλακές και μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια. Ζητωκραύγασε για το ΚΚΕ και έπεσε από τις σφαίρες του αποσπάσματος. Ήταν 37 χρόνων.


Κυριακή, Φεβρουαρίου 21, 2016

Με αφορμή τον θάνατο του Έκο θυμόμαστε τα σχόλια του για τον πρωτοφασισμό


Σήμερα, 20.02.2016, πέθανε ο Ουμπέρτο Έκο, πλήρης ημερών. Ο Έκο πήρε την σημειολογία και την έβαλε ως αναλυτικό εργαλείο στο πεδίο της καθημερινότητας. Δεν υπήρξε ποτέ πολιτικά ριζοσπάστης, ο ίδιος μάλιστα αναγνώριζε το εαυτό του «ελεύθερο δυτικό άνθρωπο», αλλά παρ΄όλα αυτά, επειδή ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα εύστροφο νου και αναλυτική σκέψη κατάφερνε σε πολύ μεγάλο βαθμό να κάνει εύστοχες παρατηρήσεις. Όταν ο σιχαμένος Σίλβιο Μπερλουσκόνι αγόρασε εκδοτικό οίκο με τον οποίο ο Έκο συνεργαζόταν χρόνια, αποφάσισε να εκδόσει άλλο βιβλίο του εκεί.