7 χρόνια του Αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου Ναυαρίνου

Αναδημοσίευση από: https://www.kinimatorama.net/event/68143

7 χρόνια πάρκο = 3 μέρες γιορτή

13, 14 και 15 Μαΐου γιορτάζουμε τα 7 χρόνια του Αυτοδιαχειριζόμενου πάρκου Ναυαρίνου που παρά τη δύσκολη συγκυρία και τους κλυδωνισμούς καβαλάει τα 40 κύματα και προχωράει! Θα χαρούμε να σας δούμε και τις 3 μέρες στο πάρκο.

Παρασκευή 13 Μαΐου

21:00 Πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ Projekt A (παίζει και το πάρκο!) Συζήτηση με τους δημιουργούς και τους πρωταγωνιστές.

Σάββατο 14 Μαΐου

21:00 Ανοιξιάτικο live: Against Reality / Radio Sol / Pirates City

ΟΙ ΡΟΜΠΕΝ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ

Αναδημοσίευση από: https://athens.indymedia.org/post/1557468/

Όταν χτυπάνε έναν από μας, μάς χτυπάνε όλους. Στηρίζουμε με όλη τη δύναμη της αλληλεγγύης μας τον αγώνα των Ρομπέν του Ξύλου.

Αλληλεγγύη στους εργάτες του δεύτερου ανακτημένου εργοστασίου

«ένας ψίθυρος διατρέχει τον πλανήτη. Ένας ψίθυρος πως ένας άλλος τρόπος εργασίας είναι εφικτός: εργασία χωρίς αφεντικά. Τόσο δύσκολα τόσο απλά».

Στους καιρούς που ζούμε η αντίστασή μας δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα ΟΧΙ και στην καταγγελία των όσων βάρβαρων πολιτικών καταστρέφουν τις ζωές μας. Δίπλα σε αυτό το ηχηρό ΟΧΙ πρέπει και μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα μας επιτρέψουν όχι απλώς να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον αλλά σε μια ζωή με αξιοπρέπεια στο παρόν.

Στη δημιουργία αυτών των συνθηκών, συνθηκών μιας ζωής που δεν παραδίδεται στη μιζέρια και την κατάθλιψη της ανεργίας και της παραίτησης, έχουν προχωρήσει εδώ και τρεις μήνες οι Ρομπέν του Ξύλου. Εργάτες σε ένα ακμάζον έως το 2009 εργοστάσιο ξυλείας στην Ημαθία, είδαν τις ζωές του να καταστρέφονται στα χρόνια της κρίσης. Απλήρωτοι εδώ και 5 χρόνια ξεκίνησαν έναν αγώνα διεκδιδώντας το αυτονόητο: δουλειά για να ζήσουν. Ούτε τα αφεντικά, ούτε το σύστημα, ούτε καμιά κυβέρνηση μπόρεσαν ή θέλησαν να τους προσφέρουν το αυτονόητο.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Ε.Κ.Χ. ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ- ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Αναδημοσίευση από: https://www.facebook.com/votanikoskipos2009/photos/a.6028881631

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/4 και ώρα 20:00.

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

Αυτή την εποχή η Ελλάδα, όπως όλος ο κόσμος μέσω του προσφυγικού-μεταναστευτικού, βιώνει μια απ’ τις μεγαλύτερες βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αποτελεί το κορυφαίο πολιτικό γεγονός των ημερών. Η εικόνα του πρόσφυγα-μετανάστη, του απογυμνωμένου ανθρώπου από τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, του ανθρώπου χωρίς χαρτιά που αναζητεί χώρο για την επιβίωση του δεν μας είναι άγνωστη. Την έχει συναντήσει πολλές φόρες η ιστορία του κόσμου και ιδιαίτερα η ιστορία αυτού του τόπου.

Τα κράτη, τα σύνορα, οι πόλεμοι και οι φράχτες, κάνουν το ταξίδι του πρόσφυγα μια διαδρομή θανάτου και γι’ αυτό η φωνή τους είναι εκκωφαντική και ακούγεται απ’ το βυθό του Αιγαίου μέχρι την Ειδομένη, το Καλαί και όλους τους καταυλισμούς και τα κέντρα κράτησης που απλώνονται στην Ευρώπη.

ΡΟΜΠΕΝ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ: Αυτοδιαχείριση Τώρα!

Αναδημοσίευση από: https://robenworkers.wordpress.com/2016/03/27/%ce%b1%cf%85

Σε μια σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα κίνηση προβήκαμε οι εργαζόμενοι και οι απολυμένοι της εταιρείας ξυλείας «Παπαδόπουλος – Παγούρας» στην Ημαθία.

Περίπου 7 χρόνια αντιμετωπίζαμε τη σκληρή τακτική των εργοδοτών να μη μας πληρώνουν ή να μας πληρώνουν ελάχιστα έναντι, ώστε να είμαστε αιχμάλωτοι και εγκλωβισμένοι στις ορέξεις τους. Παλιά μου τέχνη κόσκινο τα (αδίστακτα) αφεντικά, όλα τα αφεντικά σε όλα τα μέρη της Γης. Γνωστή η τακτική τους: πληρωμές έναντι, αίτηση κήρυξης πτώχευσης της εταιρείας, άρνηση να φανούν συνεπείς απέναντι στις οφειλόμενες και ληξιπρόθεσμες οφειλές και απαιτήσεις προς το προσωπικό, παρόλο που και οι ίδιοι επίσημα τις αναγνώρισαν!